Reacties op Natura no. 2 / april 2005

Pissebed

De pissebed of keldermot
voelt zich wel lekker in een grot,
maar bij gebrek aan zo'n verblijf
verbergt hij graag zijn grijze lijf
onder een aardappel of tussen blad.
Als het maar vochtig is: hij blijft liefst nat
om beter zuurstof op te kunnen nemen
met de kieuwen tussen al zijn benen.

Vervellen doet hij ook wel graag.
Hij begint heel klein en groeit gestaag.
Werpt telkens af zijn oude jas,
Die door het zwellen niet meer past.

Zo'n twintig millimeter groot
gaat de pissebed een keertje dood.
Gezorgd heeft hij dan zeker wel
voor nageslacht in heel klein vel.
Dat neemt weer groter vormen aan
tot het er ook mee is gedaan.
Zo gaat het al aeonen voort.
Wij vinden dat het gewoon zo hoort...

Maar niet m'n buurman van hiernaast.
In zijn tuin is hij toch de baas?
En tuincentra hebben een middel of twee
tegen kruipend gedierte: dat is snel passé.

Laat staan dat gif, dat vraag ik Buur,
waarom zou je gaan moorden?
"Ze motte hiervandaan", zegt Buur
en heeft verder
en ik voor zijn daad,
geen woorden.

hestovan, 041001.