Verslag excursie Waalsdorpervlakte 28 mei 2011 door Frans van der Feen
foto´s Loes van der Feen

Nachtegalen op de Waalsdorpervlakte
We hoefden er helemaal niet vroeg voor op, of in de avondschemering te gaan luisteren, gewoon overdag, zaterdag 28 mei, tijdens de excursie naar dit oorspronkelijke militaire oefenterrein, hoorden we de geheimzinnige vogels links en rechts.
Eerst waren we vanuit het Centraal Station zo het Haagse bos ingelopen, waar ooit de graven van Holland jaagden. Langs een kring van linden, geplant tijdens een boomfeestdag. Al direct vielen ons de gatenplanten op: verschillende struiken vol met gaten in het blad, en hier en daar ingesponnen begroeiing. Daar zouden we er later nog veel meer van zien; bomen inclusief de brandnetels eronder en de afrastering ervoor helemaal ingepakt door de rupsen van de stippelmotten, een kunstwerk op zich.
Er was volop zang van Vink, Zanglijster, Roodborst, Tjiftjaf en Winterkoning.
Verder zagen we nogal wat Ooievaars en Blauwe reigers.

Gefrituurde vlierbloesem
Regelmatig wijst excursieleider Peter ons enthousiast op de mooie natuur, vaak of hij hier voor het eerst komt. Verrast maakt hij telkens weer foto’s om ook deze excursie te documenteren. Langs het pad stonden we stil bij kleefkruid, ooievaarsbekje, koekoeksbloem in diverse tinten paars, bosandoorn, robbertskruid, heggedoornzaad en bastaardwederik.
Een schitterende fris bloeiende vlierstruik inspireerde het gezelschap tot het noemen van allerlei recepten voor de verwerking van de bloesems.
Over een bruggetje gaat het en langs vijvers, waarin waterlelies pronkten.

Langs de koningin
De koninklijke standaard wapperde op Paleis Huis ten Bosch.
Daarna kwamen we langs Château Bleu, waar aan de geparkeerde auto’s (o.a. zo’n Amerikaanse Continental) te zien ‘dure jongens’ wonen.
We steken de Benoordenhoutseweg/Leidsestraatweg over en passeren Duindigt, waarover geruchten de ronde doen dat de renbaan naar elders wordt verplaatst, ten bate van villa’s die een projectontwikkelaar er wil realiseren. Daar vraag je natuurlijk ook om met zo’n naam.
Ertegenover huizen met geel/blauwe luiken, de kleuren van de renbaan. We passeren een grote valeriaan en Ria wijst ons op de toenemende roodalg op bomen. Dan langs Marlot, de luxe Haagse tennisbaan. Het lidmaatschap alleen al kost zo’n € 5000 per jaar, weet Peter.
Verderop wordt het pad overwoekerd door Japanse duizendknoop.
Via een laantje waar prachtframboos pronkt bereiken we Landgoed Clingendael, waar destijds Seys Inquart woonde. Op een dode boom een grote gele zadelzwam. We horen Zwartkop, Grote bonte specht, Fitis en zien o.a. Houtduiven, Mantelmeeuw en Gaai.
Op een groot winderig veld met oude eiken lunchen we op enkele van de witte banken. Rondom bloeien veel Rhododendrons. Een kauw komt bedelen en een koppel Canadese ganzen komt al grazend naderbij.

Plaats van rust en bezinning
Verderop troont Peter ons mee naar de Japanse tuin, wegens de kwetsbaarheid maar 6 weken open in ’t voorjaar. Verder nog 2 weken in de herfst. In 1910 aangelegd door barones Daisy van Brienen, die zelf naar Japan reisde om ornamenten van het sintoïsme (lantaarns, watervat, beeldjes) hierheen te verschepen. De stenen kraanvogel en de rode brug staan voor lang en gelukkig leven.
Zoals zo veel natuurgebieden kan Peter ook deze tuin dromen. Hij laat ons nog even het beeldje van Jidho zien, de god van de kinderen. De grond van de tuin is bedekt met mossen, die na de sluiting met een borstel worden schoongemaakt. Ertussen groeit dalkruid.
Op de enorme bruine beuk tegenover de ingang groeien tonderzwammen. Peter vertelt aan een echtpaar dat ze bewondert, het sprookje van de tondeldoos. Wij lopen vast naar theehuis IJgenweis, even opwarmen, want er staat een koude wind en het is bewolkt.

Dodenherdenking
Naderhand breekt de zon weer door, zodat we toch nog maar doorlopen. Langs een Wassenaars hockeytoernooi, naar de Waalsdorpervlakte. Verderop wordt egelantier en rimpelroos gedetermineerd. We wandelen naar het oorlogsmonument en bij de bekende grote klok citeert Peter het gedicht van prof. mr R.P.Cleveringa, dat op de bourdonklok is aangebracht: ‘Ik luid tot roem en volging van die hun leven gaven tot wering van onrecht, tot winning der vrijheid en tot waring en verheffing van al Neerlands geestelijk goed.’
In dit duingebied zijn in de 2e wereldoorlog meer dan 250 mensen ter dood gebracht.
Boven het monument vliegen Huiszwaluwen.
In de verte horen we voortdurend geknal. Als we teruglopen om bus 22 naar het station te nemen lopen we langs het terrein van een kleiduivenschietvereniging. Onderweg bewonderen we nog hondstong, heggenrank, duinkruiskruid en slangenkruid.
Frans van der Feen