Op deze pagina vindt u verslagen van activiteiten van onze afdeling van de afgelopen maanden.Verslagen van vorige jaren staan onder "Verslagen- oudere verslagen".
Bij een normale schermbreedte zullen de foto's bij de verslagen naast elkaar zichtbaar zijn.
Bij afwijkende afmetingen, zoals bijvoorbeeld bij een Ipad, zullen de foto's onder elkaar zichtbaar zijn. Veel leesplezier.

Index van verslagen van de acitiviteiten van 2019 (voor verslagen van eerdere jaren klik hier)
 
 Eitjes zoeken van de sleedoornpage in en bij Nunspeet
Met 5 personen vertrokken we naar de duintjes van Nunspeet om daar te beginnen met onze zoektocht naar de eitjes,
die zo groot als een speldenknop zijn. Daar troffen we Menno Venema van de Vlinderstichting, die ons ging helpen.
Het miezerde, maar met een graad of 7 was het niet koud. Op de achtergrond klonk vanaf het water het trompetachtige
melodieuze geluid van Kleine zwanen en vanaf de weilanden het gegak van ganzen.Helaas geen page-eitjes gevonden, maar wel 6 eitjes van de blauwrandspanner. 
We gingen lunchen bij Betty en John, met door John gemaakte minestronesoep. Na deze heerlijke lunch vertrokken we naar de Kienschulpenweg in Nunspeet om daar de langs die weg staande sleedoornstruiken na te pluizen. En ja hoor, Henk riep als eerste “Ik heb er een!” waarop Menno kwam om het takje te markeren. En al gauw riep de een na de ander “weer een!”. We kwamen uiteindelijk op 52 stuks op deze locatie. In de wijk “de Oenenburg” in Nunspeet, bij een paar scholen gingen we verder zoeken naar de kleine witte eitjes. En hier vonden we nog 15 stuks. Wel moesten we ontzettend uitkijken waar we liepen ivm de hondentroep. Uiteindelijk nog even bij de bijentuin gekeken en ook daar 1 eitje van de sleedoornpage, en Ronald vond nog een eitje van de meidoornuil.Totale opbrengst 69 eitjes van de sleedoornpage, (een absoluut record voor Nunspeet), 6 eitjes van de blauwrandspanner en 1 eitje van de meidoornuil.
Dit succes werd na afloop gevierd met koffie en warme chocolademelk.
Betty en Harm, bedankt voor de leuke en gezellige dag.
 
                
 Vogelexcursie Pier IJmuiden 19 januari
Met 13 deelnemers van de KNNV Noord West Veluwe en de Vogelbeschermingswacht Noord Veluwe vertrokken we om acht uur met erg mooi weer zodat we kwart over negen aan kwamen bij de parkeerplaats bij de Zuidpier van IJmuiden. Toen we eenmaal een stuk gelopen hadden over de Zuidpier zagen we op zee op verschillende plaatsen een Zeekoet, mooi waarneembaar in de volle zon. Ook waren Steenlopers en een enkele paarse Strandloper (zie foto) op de stenen te zien. In de buitenhaven waren meerdere Aalscholvers aan het vissen en af en toe een enkele Kuifaalscholver (zie foto, herkenbaar aan de slanke hals en dunne snavel). Plotseling vloog een bijzondere meeuw, de Grote Burgemeester voorbij. Aan het eind van de Zuidpier waren met telescopen bijzondere vogels als Jan van Genten en Roodkeelduikers waar te nemen. Teruglopend zagen we op zee duikende Bruinvissen en in de haven een enkele Zeehond. Aan het begin van de Zuidpier ligt het Kennemermeer waar naar verluid verschillende Watersnippen en Bokjes zouden huizen. Door Dimitri was de truc bedacht om met een groep wat vooruit te gaan terwijl Dimitri en Dick door het riet iets achteraan kwamen. Direct al zagen we enkele Watersnippen opvliegen en daarna mogelijk een Bokje. Onze jongste deelnemer was zelfs in staat om daarvan razendsnel plaatjes te schieten. Zo gingen we het hele meertje rond. Met de auto reden we daarna naar de Noordpier waar het veel drukker was. (Gratis parkeren!). Hier zagen we de gezochte Kleine Burgemeester (zie foto, witte vleugelpunten). Ook hier zijn we naar het eind van de pier gelopen, waar een aantal vissers op (jonge) Kabeljauw aan het vissen waren. Zij hadden zelfs een tentje daar opgezet om te kunnen overnachten (brrrr……,tien graden onder nul). We liepen om half vijf terug en eindigden deze succesvolle excursie. Bijzonder dank aan Dimitri die ons op de bijzondere zeevogels heeft gewezen.
Verslag: Hans Fondse  Foto’s: Dick Dooyewaard
 
                               
 
        
 
Buitenlezing in de regen 12 januari
Boswachter Mirte Kruit van Natuurmonumenten was uitgenodigd een lezing te geven over ecologie. Omdat deze ‘boswachtster’ zich helemaal in haar element voelt in de vrije natuur stelde ze voor er een buitenlezing van te maken. Waarschijnlijk was ze er niet van uitgegaan dat het op de afgesproken dag (12 januari 2019) zou gaan regenen. Zo evenmin het tiental deelnemers. De lezing bestond uit een rondwandeling langs en over het Hulshorsterzand met uitleg van Mirte over tal van in het terrein zichtbare en onzichtbare kenmerken van de verschillende landschapstypen, die we al lopend doorkruisten: van stuifzand tot een kletsnatte rivierbedding. Bij het startpunt miezerde het nog, maar gaandeweg ging deze weersgesteldheid bij tijd en wijle over in echte regen. Niemand scheen dit te deren. Er vielen opmerkingen te beluisteren als “eens weer wat anders, wandelen in de regen” en “als dit niet was afgesproken was ik de deur niet uit gegaan”. Kortom de sfeer was prima en omdat Mirte op tal van plekken een boeiend verhaal had te vertellen vloog de tijd om. Ze maakte ons duidelijk dat de abrupte overgang van de hoge zandgronden (met grond- en kwelwaterstromen) naar de boorden van de voormalige Zuiderzee voor een unieke situatie heeft gezorgd, die in Nederland alleen hier maar voor komt. Ze verduidelijkte haar uitleg met kaartmateriaal. Heel veel begrippen en termen passeerden de revue. Soms als opfrisser van onder de drempel gezakte kennis, maar af en toe beslist ook nieuw.
Het experiment ‘buitenlezing’ is beslist voor herhaling vatbaar en gebleken is, dat de weersomstandigheden er eigenlijk niet zoveel toe doen. In elk geval hoeven die niet snel spelbreker te zijn. Uiteraard had Mirte met haar verteltrant en ecologische kennis een groot aandeel in het welslagen van deze activiteit. Daarvoor werd ze aan het eind van de wandeling dan ook hartelijk bedankt.
Harm Werners, foto's A. Vijge.
  
          
  
 
verslag nieuwjaarswandeling 5 januari 2019
De nieuwjaarswandeling van 5 januari ging dit jaar over het klompenpad in Uddel. Met als startpunt het Uddelermeer, een pingoruïne. We waren met 13 personen met aan het begin een beetje miezerregen, maar dat werd steeds minder en aan het eind was het helemaal droog en lekker wandelweer. We kwamen door allerlei gebieden, open veld, bos, hei en een stukje dorp. En halverwege een prachtig, verstild meertje.
Een mooie en afwisselende en heel gezellige wandeling. 
De eerste pauze was erg luxe met echte banken, de tweede op de grond in het bos en als afsluiting het restaurant met voor de liefhebbers chocolademelk met slagroom.    Verslag Dineke de Visser,  foto's Volkert Bakker.
 
           
 
 
 

Vogelexcursie Oostvaardersplassen op zaterdag 15 december 2018 (halve dag)

De Oostvaardersplassen zijn momenteel nogal omstreden vanwege de jacht op edelherten om de aantallen grote grazers daar te reduceren. Daarom was al eerder bij de beheerders geïnformeerd welke delen van het gebied te bezoeken zijn. Zo kwamen wij met tien vogelaars om half tien aan bij het geopende hek en konden we op een plattegrond zien welk deel van het gebied afgesloten was. De vogelkijkhut, de Zeearend, was niet te bezoeken maar wel hut de Schollevaar (andere naam voor Aalscholver). We besloten deze onbekende hut te gaan bekijken. Op weg daarheen was in een plas een Grote Zilverreiger rustig bezig met zijn visontbijt (foto Harry Berkelouw). Op het pad steeds uitwerpselen van Edelherten, maar de dieren zelf zagen we daar niet. Over het kanaal wel groepen Konikpaarden. Na een paar kilometer konden we via een lange, donkere gang de hut de Schollevaar binnengaan. Vanaf de bovenverdieping een bijzonder mooi gezicht over een grote plas met veel verlaten aalscholvernesten. Eenden of andere watervogels waren er niet te zien. Een hut die in het voorjaar zeker de moeite waard is om nog een keer te bezoeken. Plotseling viel ons oog op hoge bomen waar in de top een Zeearend zat. Ondanks het wat mistige en donkere weer met een kijker redelijk te zien. Met camera en telescoop kon Harry een aantal foto’s van de wegvliegende Zeearend maken. De witte staart is op de foto te zien. Toen we terugliepen spraken we een vogelaar die in een kale boom een Klapekster had gefotografeerd. Na wat zoeken hebben we die ook even gezien. Iedere winter daar een gebruikelijke gast Na een pauze (met warme koffie of chocolademelk) in het Buitencentrum reden we naar de Grote Praambult met zicht over het gebied. Grote groepen herkauwende Edelherten, grazende Konikpaarden en Heckrunderen waren zichtbaar, niets wees op onrust door jacht . Wel hebben we daarvandaan veel roofvogels gezien: Buizerd, Ruigpootbuizerd, Blauwe Kiekendief en Sperwer. Door de erg koude oostenwind stopten we deze vogeltocht om in de verwarmde auto’s weer wat bij te komen en richting huis te rijden.

Verslag Hans Fondse, foto's  Harry Berkelouw

       

 Vogelexcursie zaterdag 17 november (halve dag)
Met tien deelnemers vertrokken we om negen uur vanaf Harderwijk om allereerst de vogelkijk hut bij de monding van de Hierdense Beek te bezoeken. Door de koude oostenwind was het op het torentje erg winters (zie foto) en ondanks het zonnige weer niet bijzonder aangenaam. Op het Randmeer honderden Kleine Zwanen en groepen die steeds kwamen aanvliegen (foto Harry Berkelouw). Daarna reden we verder naar de camping Hoophuizen waar zeer veel watervogels in de luwte van de oostenwind dicht bij de kust te zien waren. Wilde Eenden, Smienten, Brilduikers,  Krakeenden, Pijlstaarten, Tafeleenden en Kuifeenden dichtbij en verder weg groepen Kleine Zwanen. Vervolgens gingen we naar de vogelkijkwand bij Polsmaten waar door de ongewone windrichting op het Randmeer dichtbij geen watervogels te zien waren. We werden welkom geroepen door de merkwaardige schreeuw van een Waterral die verder onzichtbaar bleef. Plotseling zag een van ons een IJsvogel in een struikje op het nabijgelegen eilandje (foto Harry Berkelouw). Aan de donkere snavel was te zien dat het een mannetje betrof. Even later verscheen ook nog een vrouwtje (met wat rood op de snavel). Beide doken regelmatig naar visjes, wat ons bijzonder boeide. Achter het kijkscherm was het verblijf uit de wind en in de zon heel aangenaam. Tot twaalf uur zijn we daar gebleven en was het tijd geworden deze geslaagde vogelexcursie te beëindigen.
 Verslag Hans Fondse, foto's Harry Berkelouw
 
            
 
Paddenstoelenexcursie zaterdag 3 november
 De derde en laatste paddenstoelenexcursie van 2018 was op zaterdag 3 november in het Zandenbos in Nunspeet. Op de locatie waar vroeger het Ronde huis heeft gestaan en waar nog steeds een grote verscheidenheid aan bomen te vinden is. Voor deze excursie kwamen maar liefst 33 deelnemers aan de start, waaronder veel niet-leden. Dit was mede te danken aan de goede publiciteit van onze PR-man Jan Willem Jonker. Er werden 46 soorten gevonden, waaronder leuke soorten als gekraagde aardster, oorlepelzwam, koningsmantel en het pijpenstrootjemoederkoren.
Veel deelnemers reageerden enthousiast op de verscheidenheid aan paddenstoelen en de deskundige leiding van Annemarie Kooistra.
Deze excursie leverde ook minstens 1 nieuw lid op. 
Dick Dooyewaard     

           

Vogelexcursie Harderbroek en Harderbos zaterdag 6 oktober 
Om half negen vertrokken we met 7 personen vanuit Harderwijk allereerst naar de Giezenhut (ontwerp Krijn Giezen) met uitzicht op het meer in het Harderbroek. Dit grote meer was door de lage waterstand tot een afwisselend gebied met veel plassen en beken (zie foto). Op de oevers, eilanden en meertjes veel steltlopers, eenden en ganzen. Een veel boeiender beeld dan doorgaans in het Harderbroek dankzij de lage waterstand. Zeker de moeite waard om er te gaan kijken. Hier zagen we dichtbij groepen Wintertalingen, Slobeenden en Krakeenden. Van de steltlopers grote groepen Kemphanen, Goudplevieren en Watersnippen. Ook allerlei soorten Pleviertjes. Er vloog af en toe een Sperwer over, die allerlei soorten eenden opjoeg. We brachten meer dan een uur door in deze comfortabele vogelhut.
Daarna gingen we naar het Harderbos om de Kapteinshut (ontwerp Sander Kaptein) te bezoeken. Net als vorig jaar enorme aantallen (meer dan honderd) Krooneenden in diverse fases van de rui. Op de foto een mannetje Krooneend (rode snavel, foto Harm Werners) in zogenaamd eclipskleed. We ontmoetten hier een groep vogelaars uit Den Bosch die speciaal voor deze eenden hier naar toe kwamen. Bij wat verstoring door een Aalscholver verdwenen de eenden tussen het riet om even later weer tevoorschijn te komen.
Op een bepaald moment kwam iemand speciaal naar ons toe met de mededeling dat onze excursieganger Henk van Gerner met de fiets op het fietspad naar de Kapteinshut ongelukkig was gevallen en niet meer kon staan of lopen. Hij vroeg ons om hulp. Bij hem aangekomen meldde hij dat zijn knie was ontzet. Omdat er een oud-verpleegster bij ons was kon er deskundig naar zijn been gekeken worden. De schade zag er veel ernstiger uit dan de altijd optimistische Henk zelf dacht. Met vereende kracht is hij naar het ziekenhuis vervoerd waar later met een foto werd vastgesteld dat een operatie vanwege botbreuk noodzakelijk was. Zo eindigde deze geslaagde vogelexcursie met een voor Henk vervelend eind. We wensen hem veel sterkte en een voorspoedige genezing toe.
Hans Fondse
 

            

Minicursus rupsen 18 en 22 september
Rupsen, rupsen en nog eens rupsen. Een tiental leden toonde interesse en had zich ingeschreven als cursist. Tijdens de theorie-avond op dinsdag 18 september passeerden via de PowerPointpresentaties door Ati Vijge en Harm Werners een groot aantal soorten -met een toelichting op al hun bijzondere kenmerken- de revue. Ati liet de aanwezigen kennis maken met het gebruiksvriendelijke rupsenzoeksysteem op de site van de Vlinderstichting.
Op zaterdag 22 september kregen de deelnemers de gelegenheid de opgedane kennis te toetsen aan de praktijk. Hiervoor werd een bezoek gebracht aan de Groevenbeekse hei. Weliswaar waren er door de extreem lange droogteperiode niet zo veel rupsen te vinden, maar toch genoeg om er een interessante en leerzame excursie van te maken. De merkwaardig ronde slakrupsjes konden worden opgespoord door takjes van eikenbomen om te draaien. Die slakrupsjes, lijkend op een slak, zaten namelijk verscholen aan de onderkant van het blad. Een kroonvogeltje zat eveneens op eik. Prachtig was ook de rups van de bleke eenstaart, maar deze soort heeft berken als waardplant.
In potten had Ati een aantal eerder gevonden fraaie exemplaren van de populierenpijlstaart, het kameeltje en de kleine hermelijnvlinder meegenomen. Soorten, die via een afsluitend bezoekje aan een ruderaal terreintje op het landgoed van de zorginstelling Meerkanten nog even snel bekeken konden worden. Het was even goed zoeken, maar dan zagen we ze hangen aan de onderkant van de bladeren van hun respectieve waardplanten. Die van de peper- en zout vlinder imiteerde succesvol een takje van een wilgenstruikje.
Organisatoren en deelnemers zien terug op een geslaagde minicursus.
 
                  
    foto's van Betty Dekker en Ati Vijge: rups peper-en-zoutvlinder en kleine hermelijnvlinder.
 
Vogelexcursie Arkemheenpolder en Delta Schuitenbeek 1 september
Met acht deelnemers vertrokken we om acht uur te voet vanaf de parkeerplaats aan de Arlersteeg en volgden de dijk richting Nulde. Om ons vast de smaak van vogelwaarneming te geven vertelde Ruby dat zij de vorige dag bij een voorstelling van Bourgondische hoffeesten was geweest waar gezongen werd over zulke 16e -eeuwse festijnen. Voor een bruiloftsfeest in Brugge bijvoorbeeld werd zeer goed gevogelte gegeten: onder andere 13 fazanten, 88 reigers, 30 roerdompen, 50 kwakken en 16 dozijn kwartels. Bij deze aantallen vielen onze vogelwaarnemingen in het niet.
Dat de vogeltrek al goed op gang was gekomen zagen we aan de grote aantallen zwaluwen. Op de draden van het gaas en in de lucht tientallen Huiszwaluwen en Boerenzwaluwen. Alle Grutto´s waren al volledig van de weilanden vertrokken, ook Tureluurs hebben we niet meer gezien. Door het bijzonder fraaie weer hadden we goed zicht op het Putter gemaal, de ruimte die wij vorig jaar gebruiken mochten voor onze vogelcursus van de KNNV en de Vogelwacht. Iets verder zagen we een zestal Lepelaars op het veld en een tiental Ringmussen in de halmen van het riet. Net als vorig jaar ook nu weer groepjes Watersnippen, een vogel waar er maar enkele paren van broeden in dit gebied. (SOVON: 3 paar in 2014). In een dood boompje op het begeleidingsdijkje werd een IJsvogel waargenomen, oplichtend in de zon. Van de steltlopers ook nog een wegvliegend Witgatje. Van de eenden hebben we diverse soorten gezien in verschillende stadia van de rui: Wintertalingen, Kuifeenden, Wilde- en Krakeenden en enkele Krooneenden. Ook verschillende roofvogels die groepen Ganzen en Kieviten opjoegen. Vogels zoals Bruine kiekendief, Buizerd, Visarend en Torenvalk waren actief. Aan het eind zagen we een fotograaf druk bezig om iets in het gras op de dijk te fotograferen. Onze nieuwsgierigheid groeide en hij bleek een Gele luzernevlinder te fotograferen. Nu blijkt de gele meer bijzonder te zijn dan de gewone Luzernevlinder. Zo werd deze geslaagde vogelexcursie ook nog uitgebreid met een kleine vlinderbijdrage.
Hans Fondse

                           

  
foto's Hans Fondse en Volkert Bakker
 
Dagvlinderexcursie Stakenberg 4 augustus
Op zaterdagmiddag 4 augustus liepen we, het warme weer trotserend, met acht mensen de heide van de Stakenberg op. We gingen op zoek naar de bruine vuurvlinder, een dagvlindertje dat dit jaar onze bijzondere belangstelling heeft omdat we willen onderzoeken waar deze soort in onze omgeving nog voor komt. Helaas zat alles tegen; de hitte en droogte van de afgelopen periode had de heide zichtbaar geen goed gedaan. Deels verdord, met hier en daar slechts een bloeiend struikje. Langs de randen van de paden bloeiden ook amper bloemen waardoor er nauwelijks vlinders fladderden, laat staan dat we een bruine vuurvinder waarnamen. Welgeteld zagen we maar twee witjes, waarvan we de identiteit niet eens met zekerheid konden vaststellen. Maar we lieten ons niet kennen. Iemand merkte terecht op: "Dat we geen vlinders zien, wil niet zeggen dat ze er niet zijn". Onder deze extreme omstandigheden kunnen vlinders in rust gaan om  bij betere condities weer actief te worden. Ook kunnen ze door de aanhoudende warmte al 'uitgevlogen' zijn.
KNNV’rs zien altijd wel iets. En ja hoor; gelukkig waren er wel sprinkhanen te bewonderen.
En ook al was dat nou niet bepaald ons specialisme, we konden de knopsprietjes nog wel herkennen. Moeilijker te determineren was het vrouwtje van het zwart wekkertje, dat grote gelijkenis vertoont met het wekkertje. Ook kroop er een mooie veelvraatrups over een pad, spotten we een kraamwebspin op haar nestje in de heide en kruisten groene zandloopkevers ons pad. Onder een eikenblaadje kleefde een rups van de slakrups, een zandhagedis schoot weg de heide in. Er was dus wel degelijk nog wat te zien, zelfs een flinke kudde schapen ontbrak niet. Onze tocht leverde op het laatst nog een paar bijzondere plantjes op; het mij onbekende grondster en kleverig kruiskruid. Dus toch nog wat bloeiende bloempjes, al waren ze wel pietepeuterig.
Betty Dekker
     
  een groene zandloopkever en een knopsprietje. foto's A vd Bos.

Verslag excursie Uddelermeerpad zaterdag 21 juli 2018
Met acht excursiegangers startten we om 9.30 uur met de wandeling bij de befaamde herberg ’t Vossegat bij Meerveld (Uddel). Deze historische boerderij stamt al uit de 17e eeuw. Indertijd een belangrijke pleisterplaats en herberg voor reizigers van Harderwijk naar Arnhem vv. Ook nu nog een restaurant waar we aan het eind van de tocht dankbaar gebruik van maakten. We begonnen met een tocht over het Rechtewegje naar het Kleine Zeilmeer (pingo ruïne). Toen we daar aankwamen rende een geschrokken ree weg, die waarschijnlijk water zocht in het praktisch drooggevallen meertje. Daarna liepen we naar het verder gelegen Groot Zeilmeer (ook pingo ruïne) die nog vol met water was. Zoals gebruikelijk met twee paar lawaaierige dodaarzen. De plas gaf een fantastisch mooi zicht op de omgeving (foto) van de Kroondomeinen. Daarna liepen we verder door agrarisch gebied met (bloeiende) aardappelvelden, suikerbieten, gerst en nog enkele merkwaardige landbouwproducten. Door de droogte moest alles intensief beregend worden. Ook kwamen we nog bij een plasje genaamd Het Eitje. Iets verder zagen we nog enkele zwijnen in de heide die, aan hun kwispelende staarten te zien, genoten van het fraaie weer. Daarna naar de Hunnenschans, een verdedigingswal uit de Vroege Middeleeuwen (9e eeuw). De meegebrachte lunch gebruikten we bij het Uddelermeer. Tenslotte liepen we een laatste stuk van het klompenpad langs de Meervelderweg waar we de excursie om 14uur in het restaurant ‘t Vossegat beëindigden. Al met al een excursie met veel natuur- en cultuurhistorische aspecten.
Hans Fondse

                                                            

    

    deelnemers voor 't Vossengat, het Groot Zeilmeer, en bloeiende aardappelvelden die beregend worden.
    foto's Hans Fondse en Margreet Menkveld.

Veel enthousiasme bij deelnemers tuinvlindercursus 17 en 21 juli
Na de theorie-avond op dinsdag 17 juli van de minicursus tuinvlinders volgde voor de deelnemers op de aansluitende zaterdag 21 juli het echte veldwerk. Eerst werd een bezoek gebracht aan het volkstuinencomplex De Maatakkers, grenzend aan het terrein van de zorginstelling Veldwijk. Hier dienden de in behoorlijke aantallen aanwezige koolwitjes voor interessante oefenstof. Af en toe werd op en langs de bomen het kleine boomblauwtje waargenomen. Herkenning van een citroenvlinder leverde geen problemen op. Bijzonder interessant werd het toen aan de rand van het binnenpad een eikenpage werd gesignaleerd. De kolibrievlinder, die zich kort vertoonde bij een groepje floxen was sommige cursisten te vlug af. Deze nachtvlinder, die net als het gelijknamige vogeltje vliegend nectar uit de bloemen haalt, komt als dagactieve soort voor op de tuinvlinderlijst. Na de volkstuintjes volgde een bezoek aan de nieuwe Ermelose natuurtuin aan de Zandkampweg. Hier konden weer een paar andere dagvlindersoorten toegevoegd worden aan de waarnemingen. Vooral de subtiele verschillen tussen het vrouwtje van het icarusblauwtje en de bruine blauwtjes zorgden voor veel hoofdbrekens: ‘heeft het vlindertje nu wel of geen wortelvlekken op de onderkant van de voorvleugel’? Beide soorten vlogen er rond, dus was uitstekend vergelijking mogelijk. Enkele duidelijke foto’s konden goede diensten bewijzen bij de juiste determinatie. Voor de cursisten een prima praktijkoefening. Zowel deelnemers als de organisatoren van de Vlinderwerkgroep kunnen terug zien op een zeer geslaagde activiteit.
Harm Werners

 

Schaapskooi Ermelo: uitvalsbasis voor nachtelijke excursie 13 juli
Niet bekend is of de organisatoren van de excursie op en over de Ermelosche Heide zich er van bewust waren dat deze zou plaats vinden op vrijdag de dertiende. Maar misschien zijn natuurliefhebbers gespeend van bijgeloof. Feit was, dat de speurtocht naar nachtelijk leven door de gezamenlijke natuurverenigingen van de Noordwest-Veluwe (IVN, Vogelbeschermingswacht, Stichting Natuur- en Milieubescherming Putten en KNNV) plaats vond op vrijdag 13 juli 2018.
Over de opkomst (ruim 40 deelnemers) viel niets te klagen. Bij aankomst werden de excursiegangers in drie groepen verdeeld, die elk onder leiding van een vogelexpert op zoek gingen naar nachtzwaluwen. Ondanks gunstige weersomstandigheden lieten de ‘nachtratelaars’ zich nauwelijks horen, laat staan zien. Slechts vanuit de verte was het kenmerkende “err.orr.err” te horen. Hoewel één groep, die een wat groter rondje wandelde, nog het meeste succes had. Deze bofkonten hebben er zelfs eentje gezien: zittend op een horizontale tak van een grove den!
Om de nachtvlinders te lokken waren er twee witte lakens met grote lichtbronnen opgesteld. Een ervan stond aan de rand van de hei, de andere meer in het bos in de luwte van de schaapskooi. Mogelijk net iets te fris voor een grote activiteit aan vlinders, maar met zo’n 40 verschillende soorten kon toch terug gekeken worden op een succesvolle ‘vangst’. Dit mede dankzij de deskundigheid van Willem Oosterhof en Rob Compaijen als ervaren nachtvlinderaars. Naast een aantal kleinere soorten oogstten forsere exemplaren als Dennenpijlstaart, Piramidevlinder en Wapendrager veel bewondering. Het klapstuk werd ongetwijfelde gevormd door het Karmozijnrood weeskind. De vlinder heeft roodkleurige ondervleugels met zwarte banden. Kinderen in de Amsterdamse weeshuizen droegen destijds kleding met deze kleuren. De soort heeft een goed vliegjaar en wordt talrijk waargenomen.
De afsluitende conclusie is, dat sprake was van een gezellige en succesvolle activiteit, die ook de komende jaren voor herhaling vatbaar is, waarbij wellicht weer andere doelsoorten de aandacht krijgen. En volgende keer misschien niet op vrijdag de dertiende.…?
Harm Werners
 
            
   deelnemers nachtelijke excursie, en karmozeinrood weeskind. foto's Harm Werners en Benno vd Hoek.
 
 Excursie naar de wilde plantentuin in Putten 4 juli
Op woensdagavond 4 juli bezochten we met 8 personen de wilde plantentuin van Nico van der Kraats in Putten. Als we de tuin in komen, valt direct de grote diversiteit aan planten op. Dat leidt dan ook meteen tot de vraag: “Hoe lang ben je al bezig met deze tuin en hoeveel tijd kost het je? “. Nico vertelt dat hij er al lang mee bezig is, maar dat vooral de laatste 6-7 jaar de tuin deze vorm heeft gekregen. Het is een ‘uit de hand gelopen hobby’ om zoveel mogelijk soorten planten te verzamelen en een plek te geven in zijn tuin. En dat kost heel veel tijd! We zien dan ook een scala aan verschillende planten in diverse biotopen. Jan Willem Jonker noteerde 36 bijzondere soorten, maar het werkelijke aantal is niet in één avond te bekijken. We zien o.a. Krabbenscheer, Wateraardbei en Zwanenbloem in de vijver, Grote en Kleine kaardenbol in het drogere deel en voor mij onbekende soorten als Zwarte engbloem, Betonie en Echt bitterkruid. Een geweldige tuin om nieuwe planten te leren kennen, want Nico kent uiteraard alle namen en kan daarbij goed uitleggen hoe je ze kunt herkennen. Tijdens de koffiepauze was er gelegenheid om uitgebreid te praten met Nico en Betsy over de tuin. Jan Willem schreef: “Ik vond het een geweldig interessante excursie, met name ook omdat ik een paar giftige planten tegenkwam, die ik alleen van foto´s kende. Mijn waardering ook voor de hartelijke ontvangst, met zelfs koffie en koek.” 
Daar heb ik niets meer aan toe te voegen.
Dick Dooyewaard
 
    
 
Excursie naar Korte Broek in Vaassen 27 juni.
Op woensdag 27 juni bezochten we met 7 personen het natuurontwikkelingsgebied Korte Broek. Daar werden we opgewacht door Lucie Wessel (oud lid van onze afdeling) en Menno Boomsluiter, die in Vaassen wonen en op ons verzoek deze excursie hebben geleid. Menno gaf ons uitleg over de ontwikkelingen die hier hebben plaats gevonden, waardoor het nu zo’n interessant gebied is. Dat werd meteen ook duidelijk toen we een overvloed aan Rietorchissen, Grote ratelaar en Moeraskartelblad zagen. Het was in eerste instantie een plantenexcursie en Jan Willem kon bijna 70 soorten noteren en dat zijn nog lang niet alle soorten die daar voorkomen. Van bijna alle planten wisten Lucie en Menno meteen de juiste naam, van enkele planten werd dat later uitgezocht.
Bij de Egelbeek, die door het gebied loopt, kwamen een aantal zeldzame plantensoorten voorbij, o.a. Klimopwaterranonkel en Rossig fonteinkruid. En hier werd ook het mannetje van de zeldzame Beekoeverlibel waargenomen. We zagen naast de planten ook een groot aantal vlinders, insecten en andere kleine beestjes. Talrijk waren de Landkaartjes en Koevinkjes op het pad er naar toe. In het natte deel zagen we overal de fraaie Moerassprinkhaan met zijn rode dijen, en veel dikkopjes en blauwtjes. En op de terugweg werden we nog even verrast door een paar fraaie wantsen en de Kolibrievlinder, die zich mooi liet zien. Het was kortom een geweldige excursie. Menno en Lucie bedankt ! En Lucie ook bedankt voor je inzet om iedereen weer veilig terug te laten keren.
Dick Dooyewaard
      
   Beekoeveribel en klimopwaterranonkel. foto's Dick D.
 
Een bezoekje aan het Renkumse beekdal, 30 mei 2018
Grote egelskopOp de website stond het zo mooi aangekondigd: We gaan naar een schitterend stukje natuur nabij Renkum. Nadat de industrie er jarenlang het beeld had bepaald, werd het bedrijventerrein begin deze eeuw weer omgetoverd tot een natuurlijk beekdal, met hoogteverschillen, beken en natte graslanden. In 2013 werd die omvorming afgerond. Het is een belangrijke schakel geworden in een van de grote ecologische verbindingszones die de hoge, droge Veluwe verbindt met de lage, natte en voedselrijke uiterwaarden van de Rijn.
Paartje ViervlekEr was niet te veel beloofd. Met zes mensen uit Harderwijk en Ermelo en de gids van de afdeling Wageningen liepen we na een kop koffie bij lunchroom "de Beken" het gebied in. Mooie oude bomen, kaboutertjes en het beekdal. We hadden van Staatsbosbeheer toestemming gekregen om op enkele plaatsen
Penseelkevereen korte insteek in het gebied te maken. Dat leverde veel mooie plaatjes op: Rietorchissen, heel veel Ratelaars, Grote egelskop, Morgenster en de Gele maskerbloem om maar een paar bijzonderheden te noemen. Ook de liefhebbers van de libellen kwamen aan hun trekken: Viervlekken, die eitjes aan het afzetten waren, Keizerlibelle en de Oeverlibelle.
We zagen opvallend weinig vlinders voor zo’n bloemrijk gebied. Maar er is misschien hoop: een groot aantal rupsen van het Groot koolwitje deed zich te goed aan Look zonder look en misschien zagen we wel de eerste Sint Jansvlinder van dit jaar.
Wel veel kleine beestjes met als klapstuk een penseelkever.
Er is nog veel meer te zien. Volgend jaar kunnen we bijvoorbeeld eens naar de andere kant van het beekdal gaan.
Volkert Bakker
 
Op zoek naar de bruine vuurvlinder 27 mei
Op zondagmiddag 27 mei 2018 gingen we met zeven personen op zoek naar de bruine vuurvlinder in het Strokelbos. Tot zo’n 15 jaar geleden werd deze kwetsbare soort nog wel eens gezien in dit gebied. Omdat we dit jaar willen kijken in welke gebieden de bruine vuurvlinder nog voorkomt in onze omgeving, begon onze zoektocht juist in dit gebied. Het was broeierig warm, maar in het bos waren genoeg schaduwplekken, zodat we niet al te veel last hadden van de hitte. Er was genoeg te zien; zo vonden we diverse rupsen van zowel dag- als nachtvlinders, waaronder die van de citroenvlinder, het groot koolwitje en de tweestreepvoorjaarsuil, de maantandvlinder en de gewone spikkelspanner. Ook vlogen er enkele grote libellensoorten, de grote keizerlibel en de gewone oerverlibel. We zagen keversoorten als het inmiddels overbekende Aziatisch lieveheersbeestje en de bastaardzandloopkever. Maar waar waren de vlinders, laat staan de bruine vuurvlinder?
Hoewel er nog wel wat open plekken in het Strokelbos te vinden zijn, stonden er helaas maar weinig plantjes in bloei. En nectar hebben vlinders toch echt nodig! Uiteindelijk troffen we de kleurrijke St Jacobsvlinder aan en wat later nog een kleine vuurvlinder en een citroenvlindervrouwtje. Maar helaas; het doel van onze zoektocht; de bruine vuurvlinder, werd niet waargenomen.
Betty Dekker
    
  bruine vuurvlinder (vrouw)  en St Jacobsvlinder
 
Verslag van de Wiedenexcursie op 26 mei.
Omdat Ronald Messemaker, de boswachter van de  Wieden en Weerribben, met zijn lezing ‘’van Aalscholver tot  Zoetwaterkwal’’ op 16 november 2017 ons enthousiast had gemaakt voor dit gebied was er een gemeenschappelijke (KNNV en Vogelwacht) excursie gepland naar de Wieden. Zodoende startten wij met 14 deelnemers op 26 mei en erg mooi weer om half tien tussen Wanneperveen en Doosje om het veenweidegebied van de Kiersche Wijde te voet te doorkruisen. Opvallend was het grote aantal libellen dat tussen de struikjes bij de plassen tevoorschijn kwam. Dankzij een aantal kenners van libellen en waterjuffers was het mogelijk verschillende soorten op naam te brengen. Viervlek, Sierlijke en Gevlekte witsnuitlibel en Bruine korenbout werden herkend. Tussen het riet hoorden we vogels als Rietgors, Kleine karekiet en Rietzanger. Ook hebben we uitgebreid geluisterd naar het merkwaardig afwisselend gezang van de Bosrietzanger. Voor de meesten van ons was het niet bekend dat dit vogeltje zo uitgebreid andere vogels kan imiteren. Hoog in de lucht zagen we af en toe een Purperreiger, een vogel die we later in grotere aantallen zouden waarnemen. Verschillende van ons zagen ook een Wespendief boven de bomen rondvliegen. De lunchpauze hebben we doorgebracht bij het bezoekerscentrum Wieden en Weerribben van Natuurmonumenten. Daar hebben we gebruik gemaakt van het vlonderpad met uitzicht op het Beulakerwijde. Hier een groot aantal soorten eenden. Door sommigen van ons werd de Zilveren maan (foto) gezien, een zeldzame parelmoervlinder die af en toe in dit soort gebieden wordt waargenomen. Om twee uur vervolgden we de excursie met een bezoek aan de vogelkijkhut de Auken in de buurt van Steenwijk. Vanuit deze kijkpost is er goed zicht op een grote purperreigerkolonie. Behalve deze vogels zijn ook af en aanvliegende Lepelaars goed te zien. We zijn tot vier uur in deze unieke vogelkijkhut gebleven. Mede dankzij het fraaie weer een geslaagde excursie met drie aspecten van dit gebied: Kiersche Wijde, bezoekerscentrum en vogelkijkhut, een goed beeld van de Wieden in het voorjaar.
Verslag:Hans Fondse , foto's: Dick Dooijewaard
 
   
 
Excursie verslag van zaterdag 19 mei 2018: Op zoek naar de Lentevuurspin in het Kootwijkse Veld
Met 16 mensen vertrokken wij naar Stroe. Het was fris deze ochtend die begon met een miezerig  regentje. Dat had het voordeel dat er niet veel insecten vlògen, maar stil zaten. Een meikever en een Grote keizerlibel waren bevangen van de kou. Het weer werd droog en het klaarde op. Een Groentje en een Hooibeestje lieten zich zien en een Sint-jacobsvlinder. Behoorlijk veel rupsen zagen we, zoals die van de Bruine metaalvlinder en de Hageheld.  De vogelaars kwamen ook aan hun trekken. Bonte vliegenvangers, de Geelgors en Boomleeuweriken hoorden we zingen. Verder waren er nog diverse losse waarnemingen zoals de Gestreepte eikenblindwants en hoornaar. En de Lentevuurspin waar we voortdurend naar uitkeken? Die bewaren we voor het volgende jaar als we eind april of begin mei hier terugkomen. Het was een zeer geslaagde ochtend mede dankzij Hans, Betty en Harm.
Henriette
 
          
     foto's:bruine metaalvlinderrups en smaragdgroene zomervlinder
 
 Dagexcursie Hoge Veluwe zondag 6 mei
Om 10 uur melden zich 21 deelnemers bij ingang Hoenderloo van de Hoge Veluwe, waar allen een gratis dagkaart ontvangen. Een aantal heeft de eigen elektrische fiets bij zich; de rest klimt even later op een witte fiets. Onder leiding van Jaap Norg en zijn mede-natuurgids Henny gaan we op pad om dit nationaal park te verkennen. Daarbij komen zowel cultuur, historie en natuur aan bod. Zij vertellen over kunstverzamelaarster mevrouw Kröller-Müller, over haar bewondering voor een Zuid-Afrikaanse generaal (nu met mega groot beeld) en over spionage voor 1940 door de Duitsers onder het mom van natuurstudie.
Maar vooral het landschap en de natuur brengt ons in hogere sferen. Hoewel af en toe wel tegenliggers op het fietspad, valt vooral de weidsheid van het landschap op en de rust (ontbreken van verkeerslawaai). Als bij de eerste stop kruipt een flinke  Ribbelboktor over diverse armen en benen. En even later zien we een prachtige wespenboktor. Bij de Deelense was zien we diverse soorten libellen en tijdens de middagpauze zien we een groot aantal veldhondstong en het citroenlieveheersbeestje, een geel minibeestje met 22 zwarte stippen. Aan het eind van de rondgang zien we een grote groep edelherten in de beschutting van bomen en vlak daarna een groep wilde zwijnen.
s Middags kan ieder op eigen gelegenheid het Kröller-Müller museum bezoeken en daarna sluiten we af op met een drankje op het terras van het museumrestaurant. Het was een geweldige dag met prachtig weer en een geweldige (bege)leiding. Jaap en Hennie bedankt !
 Dick Dooyewaard

               

Verslag van de vogelexcursie zaterdag 31 maart 2018 naar de Eempolder
De Eempolder is naast de Arkemheenpolder een van de rijkste weidevogelgebieden van Nederland. Daarom stond deze op het programma om de activiteit van deze vogels te gaan waarnemen. Zo reden wij vanaf Eemnes over de Wakkerendijk richting Huizen om precies om tien uur bij restaurant Theetuin Eemnes met tien excursiegangers te zijn. Omdat dit bijzondere restaurant net open was gebruikten we eerst een kop koffie (of thee) voor de voettocht van een kilometer of zes te beginnen. We volgden de route van Natuurmonumenten door de Eempolder. Deze gaat over middeleeuwse dijkjes en oude klinkerweggetjes, die overal grenzen aan zogenaamde waaien of wielen. Dit zijn restanten van dijkdoorbraken en omgelegde dijkjes. We begonnen over de onverharde Meentdijk. Hier waren op de weilanden grote aantallen Grutto’s, Kieviten, Tureluurs en enkele Scholeksters en Kluten te zien en te horen. In de waaien veel Wintertalingen, Krakeenden, Slobeenden, Kuifeenden en Bergeenden. We liepen door tot de vogelkijkhut aan het Eemmeer. Hier waren in het riet alleen rietgorzen goed te zien en op het water enkele Wilde eenden en Smienten. Door de windrichting ver weg veel eenden langs de kust. In de middag vervolgden we onze tocht over de oude klinkerweg over de Zomerdijk. Ook hier op de drassige weilanden talloze weidevogels. Alle excursiegangers vonden het zonbeschenen  plassige weidegebied zeldzaam mooi. Grote aantallen Brandganzen, Grauwe ganzen en Kolganzen. Daarna via de Corsrijkseweg naar het hart van de Eempolder. Welke kant je ook keek, overal weidevogels, ganzen en eenden. Vervolgens via de Noord Ervenweg terug naar de Theetuin. We beëindigden om half vier deze excursie door deze buitengewoon mooie en vogelrijke polder.  
Hans Fondse

      
 
 
Paddenstoelen herkennen in het Pakhuis van foto’s
Het was een experiment. Iedereen was welkom op 20 maart, lid of geen lid van de KNNV. Iedereen, die foto’s heeft met paddenstoelen er op en graag wil weten hoe die soort heet.
Op deze aankondiging waren een 15-tal mensen afgekomen. Met elkaar hebben we de foto’s bekeken en geprobeerd te achterhalen hoe ze heten. Met behulp van de boeken of via internet. Maar vooral ook met de kennis van Annemarie Kooistra, Dick Dooyewaard en Jan Willem Jonker.
Lang niet alle foto’s konden worden thuisgebracht. Daarvoor heb je namelijk ook de onderkant nodig of andere kenmerken, zoals het blauw kleuren als je de paddenstoel aanraakt.
Gelukkig konden we een groot aantal paddenstoelen op naam brengen. Tijdens de pauze met koffie en cake werd er druk door gediscussieerd.
Kortom het was een leerzame avond.
Het was een experiment, maar we gaan het zeker volgend jaar weer doen!
Volkert Bakker
 
 
 
 
 
De natuur in Slovenië, de Ebro-delta en de Pyreneeën
Op 13 maart hebben Peter en Volkert weer enthousiast over hun vakanties verteld. Peter was met de KNNV naar Slovenië gereisd en Volkert naar de Ebro-delta en de Pyreneeën.
Volkert deed de aftrap. Eind april van het jaar daarvoor ging hij met Marja richting Spanje om daar te gaan kamperen met de KNNV. Eerst een week langs de kust aan de Middellandse Zee voorbij Barcelona bij de monding van de Ebro. Een volledig vlak gebied dat door de vele meren en ondiepe plasjes erg geschikt is voor vogels en planten. Ze hadden geluk, want net die week werden de rijstvelden bevloeid en begon de rijst te groeien, die daar op grote schaal wordt verbouwd. Daarna zijn ze weer teruggereden naar Alquézar in de Sierra de Guara, een voorgebergte van de Pyreneeën, waar ze ook weer een week bleven. Het was erg leuk om de verschillen te zien tussen de beide gebieden: een rivierdelta versus de uitlopers van de Pyreneeën.
Na de koffie met de cake ging Peter verder.
Hij ging in mei 2017 12 dagen met de KNNV op vakantie in Slovenië. Een relatief modern en goed ontwikkeld Balkanland. Ze hebben zich vooral gericht op het zuidwestelijk deel van Slovenië. Daar was ook meer dan genoeg te zien, dankzij onze van oorsprong Hollandse gastheer Paul Veenvliet, die nu met vrouw en kinderen in Slovenië woont. Hij nam, zoals gebruikelijk weer de goed gevulde zaal, tijdens zijn presentatie mee naar het komende en weer verdwijnende Cerknikameer, zijn observaties van de Bruine beer, de karst verschijnselen, het oudste oerbos van Slovenië en de kuststreek nabij de grens met Kroatië.
Volkert Bakker
 
Ledenvergadering 2018 met verrassing !
De Ledenvergadering werd dit jaar gehouden in het Verenigingsgebouw De Steenenkamer en werd door 33 leden bijgewoond. Tot ‘ieders’ verrassing kwam om 12.00 uur de burgemeester van Ermelo de zaal binnen, gevolgd door familie, vrienden en ‘werk’relaties van Annemarie Kooistra. Bij bestuur en genodigden was natuurlijk al bekend dat Annemarie deze dag te midden van KNNV-leden een Koninklijke onderscheiding zou ontvangen. Nadat Annemarie tot haar verbazing burgemeester Baars en familie binnen zag komen, begon het langzaam tot haar door te dringen dat er iets speciaals voor haar ging gebeuren.
In zijn toespraak prees de burgemeester haar vele, jarenlange, verdiensten voor de natuur in de vorm van inventarisaties en excursies voor o.a. KNNV, Gemeente Ermelo, Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer, Schovenhorst in Putten, de vlinderstichting, het paddenstoelenmeetnet, de Hortus en de VVV in Ermelo. Omdat alles rond de Koninklijke onderscheiding geheim moet blijven, zullen wij niet verklappen wie de initiatiefnemer was achter deze uitreiking, waaraan alle genoemde organisaties hun medewerking hebben verleend en ook aanwezig waren bij de uitreiking. Na het opspelden van de onderscheiding en het gebruikelijke fotomoment met Ronald Vossebelt en persfotografen konden alle aanwezigen Annemarie feliciteren en aansluiten bij een heerlijk KNNV-lunchbuffet. Dit laatste was ook dit jaar weer verzorgd door Janny Habermehl, Ria Thijs en Nico Hoogteyling.
Na de lunch was er gelegenheid voor een rondwandeling op het nabijgelegen landgoed Oldenaller.
        

                                                                   
Nieuwe natuurtuin "de Zandkamp" krijgt vorm
Voor velen misschien een onbekende plek, maar wandelaars die het Ermelose Pelserpad hebben gelopen zullen zich ongetwijfeld het prachtige vennetje herinneren aan de Zandkampweg. Het is de bedoeling dat daar een natuurtuin wordt gerealiseerd. De omgeving van het ven is echter wat verwaarloosd. De werkgroep landschapsbeheer van de KNNV heeft op zich genomen deze te verfraaien en het mogelijk te maken dat wandelaars rond het ven kunnen lopen. De werkgroep bestaat uit enthousiaste natuurliefhebbers (voornamelijk mannen, maar het aantal dames neemt toe). Na een eerste opknapbeurt in november was op zaterdag 17 februari de tweede opknapbeurt gepland. Het weer was die ochtend ideaal: temperatuur net boven nul, geen wind en een beginnend lentezonnetje. Wat wil een mens nog meer. Coördinator Aart Brons kon rond negen uur ruim twintig vrijwilligers begroeten, die vervolgens het geschikte gereedschap uit de kar van de materialenman Han van der Brug kozen en enthousiast aan de gang gingen. De groep splitste zich spontaan in tweeën. De ene groep linksom, de andere rechtsom, waarbij we er van uitgingen dat we elkaar in de loop van de ochtend weer tegen zouden komen. Er werd vervolgens gesnoeid, gezaagd, grotere bomen met de kettingzaag omgehaald, wortels van bramen verwijderd etc. Op de plek bevond zich ook het nodige zwerfvuil dat gelijk werd verzameld en opgeruimd. Rond half elf werd het sein “koffie” gegeven, kwamen de meegebrachte thermoskannen tevoorschijn en werden we getrakteerd op koeken. Na de pauze nog ruim een uur flink doorwerken en rond twaalf uur was de klus geklaard. Er was een fraai pad gecreëerd waardoor de wandelaars van het klompenpad ook rond het ven kunnen lopen en eventueel een rustplekje kunnen zoeken met vanuit verschillende hoeken uitzicht op het ven. Rond twaalf werd de ochtend besloten met een heerlijke kop soep, aangeboden door de coördinator van het Pelserpad Ineke Jonker.
 
Wilt u ook eens meewerken, u bent van harte welkom ! We werken van oktober tot april eens in de 3 weken
op zaterdagochtend van 9 -12 uur in en rond de gemeenten Ermelo, Harderwijk en Putten.
Voor meer informatie over de werkgroep: Aart Brons, 06-57015949 of aartbrons@upcmail.nl
 
Voor een uitgebreider rapport zie de website van Stichting Natuur-en Milieuplatform Ermelo.
 
   
 
 
 
 
Verslag van de avond "Paddenstoelen herkennen van foto’s" 20 februari 2018
18 personen waren op dinsdag 20 februari bij elkaar in Het Pakhuis om te kijken naar foto’s van paddenstoelen waarvan de naam niet bekend of niet zeker was. Na een korte presentatie over het determineren van paddenstoelen en tips voor het maken van bruikbare foto’s gingen we van start. Er waren foto’s op usb-stick, op IPad, in fotoalbum of als stapel losse foto’s. De foto’s op usb-stick werden vertoond en samen bekeken. Een groot aantal kon dankzij verschillende kenners op naam gebracht worden: o.a. gele knolamaniet (witte variëteit), roodgerande houtzwam en een paar slijmzwammen met namen als heksenboter en zilveren boomkussen. In een extra lange pauze werden de foto’s op IPad en de afgedrukte foto’s in groepjes bekeken en opnieuw kregen veel paddenstoelen een naam. Afgesloten werd met nog een serie geprojecteerde foto’s. Het was een heel geanimeerde avond, die zeker herhaling verdient.
Dick Dooyewaard
   
     wieltje (zijkant en onderkant) en koningsmantel
 
Verslag van de Klapeksterexcursie op 18 februari 2018
Zondagmorgen 18 februari waren we met 15 personen op de hei van Groot Ark en Kuilen bij Putten. Toen we aankwamen stonden Paul en Loes van der Poel al klaar met een Klapekster mooi in beeld in de telescoop. Nadat iedereen door kijker en telescoop de vogel bekeken had en de Klapekster wegvloog, dacht ik even dat we het mooiste al wel gezien hadden. Maar toen we verder liepen, vonden we ongeveer 1 meter hoog in een klein boompje een vastgeklemde Rosse woelmuis, nog heel vers en gaaf. De Klapekster bleef intussen actief jagen, vloog steeds in toppen van boompjes en weer op de grond. Hij liet zich heel mooi zien, daarbij ook twee keer biddend. Opeens zagen we hem met een forse muis hoog een boom in vliegen en daarna weer verplaatsen. Uiteindelijk liet hij de muis achter, hoog in een berk en ging verder met jagen. Ook al had hij al 2 woelmuizen, maar die dienen als voorraad die later opgegeten kan worden. Klapeksters zijn prachtige vogels, maar voor de muizen zijn ze niet zo aardig. Wij genoten van het schouwspel dat deze zeer actieve vogel ons bood en van het mooie weer. Tussen de bedrijven door lieten o.a. Grote bonte specht, Buizerd en een paar Raven zich horen. Paul en Loes bedankt voor deze mooie morgen !
Dick Dooyewaard
 
   
   
 
Verslag winter-vogel-excursie Oldenaller op 28 januari 2018
Dit weekend beconcurreerden KNNV activiteiten elkaar: zaterdag Landschapsbeheer en excursie Tuinvogelcursus
(Veldwijk/ ‘s Heerenloo, 55 deelnemers!) en zondag excursie Oldenaller.

Zo vertrokken we zondag 28 januari te voet om half twee met twaalf deelnemers vanaf de parkeerplaats bij het monument bij de brug van de Schuitenbeek. Daarna via de Oldenaller Allee naar “kasteel” Oldenaller. Daar hebben we uitgebreid over de weilanden gekeken of er al kieviten actief waren. Dit was nog niet het geval maar rammelende hazen gaven aan dat voor hen het voorjaar begon. Hoog in de bomen zagen we in het kasteelbos tientallen verlaten oude (blauwe)reigernesten. Op de vijver en sloten grote groepen wilde eenden. Via de Hogesteeg staken we de Nijkerkerweg weer over en gingen door het oude agrarische gebied met elzensingels en hakhoutwallen. Boven een weiland cirkelden een paar buizerds. Via een verkorte route (van het klompenpad) zijn we teruggelopen naar de sterk stromende Schuitenbeek, waar een vistrap was gemaakt voor trekkende vissen. Hier moet ook een watermolen gestaan hebben tot 1830. Hier eindigde de excursie door het fraaie en afwisselende landschap.
Hans Fondse
 
   
 
Verslag vogelexcursie “rondje Ermelose heide” op zaterdag 23 december 2017.
Om negen uur vertrokken we vanaf de Schaapskooi bij de Drieerweg Ermelo. We liepen eerst over het fietspad naar de kruising met de weg naar Apeldoorn. Omdat vorige jaren in die omgeving in de winter daar steeds een Klapekster werd gezien hebben we heel goed gekeken of die ook nu waarneembaar was. Een rondvliegende vogel daar bleek een mannetje torenvalk te zijn. Helaas geen Klapekster. Het is daarom goed dat daarvoor een herkansing is op zondag 18 februari o.l.v. Paul en Loes van de Poel. Hun Klapeksterexcursie was altijd heel succesvol! Het aantal vogels was nu door de koude en harde wind ook maar heel beperkt. Dit werd goedgemaakt door het mooie beeld van de schaapskudde op de winterse heide. De herder, dit weekend van elders, wilde graag een praatje met ons maken over het hoeden van de schaapskudde met behulp van twee collies. Opvallend was het hoe nauwkeurig deze honden (fluit)kommando’s  gehoorzamen. Bijzonder om in deze tijd dit oude en eenzame beroep te zien. Om twaalf uur waren we weer bij de Schaapskooi terug en was de excursie beëindigd.
Hans Fondse
   
 
Verslag van de paddenstoelenexcursie bij het Ronde huis op 11 november 2017.
We begonnen onze tocht met een beetje regen, maar spoedig werd het weer droog. Zeven deelnemers waren er voor deze wandeling. We vonden o.a. 4 soorten trilzwammen; een gewone heksenboleet (heel groot); draadknotszwammen; narcisamaniet en gele ringboleet. Aan het einde van de route gekomen hoorden we jachthoorngeschal: er vertrok een excursie onder leiding van een SBB-boswachter vanaf de parkeerplek.
Annemarie Kooistra
 
     
                                  een waaiertje.                                                                                                             

 

 

 

 

Als u ook verslagen uit 2017 of eerder wilt zien dan kunt u hier terecht.

 

 


Ga direct naar

Bovenaan deze pagina

Welkom Alle activiteiten Verslagen Gastenboek Bestuur Contactgegevens  
  Agenda ..... vertelt   Werkgroepen Waarom lid worden?  
  Linnaeusklokjes Oude verslagen Fotoboek ANBI-gegevens Aanmelden  
  Jaarplan Vorige cursussen Facebook Links    
  Vertrekplaatsen          

 

 

Deel deze pagina