Mooi weer licht bewolkt, ca. 7°. We gingen niet ver dit keer. Het Mentink is een mooi landgoed tussen Winterswijk en het Korenburgerveen. Bossen en weilanden. Natuurmonumenten is bezig met het herstellen van de oude natuurwaarden en het is leuk om te kijken wat op de terreintje die de laatste jaren open gekapt zijn te vinden is.

Op het eerste terreintje dat nog niet zo lang open ligt, vonden we veel pionierssoorten. Voornamelijk topkapselmossen zoals purpersteeltje, breekblaadje, geplooid snavelmos, sikkelsterretje, haarmos, knikmos, mutsmos e.d. Van deze laatste soorten is materiaal meegenomen om op de mossendeterminatieavond a.s. woensdag nauwkeuriger te onderzoeken.

Later kwamen we op een veld dat al langer open lag. Hier vonden we ook meer slaapmossen zoals gewoon dikkopmos, bleek dikkopmos, klauwtjesmos, groot en fijn laddermos e.d. Ook hier is materiaal meegenomen o.a. van de verschillende klauwtjesmossen.

Leuk was hier ook de vondst van een vrij groot aantal blauwgroene trechterzwametjes, ook een vrij zeldzame pionier die juist in dit stadium van begroeiing kan voorkomen. Er stonden trouwens door het uitblijven van de vorst nog best veel paddenstoelen. We vonden o.a. dennenmoorder, mosklokje, winterhoutzwam, gekraagde aardster, gewone franjezwam, waaiertjes en natuurlijk de oranje trilzwam. De rankende helmbloem stond nog te bloeien.

We vonden ook Groot dooiermos (Xanthoria parietina). Door Fred ook gewoon strontmos genoemd. Dit is een veel voorkomende en opvallende soort korstmos. De kleur is meestal heldergeel tot oranje, maar ook andere kleurschakeringen komen voor. Meestal zijn er apotheciën (schotelvormige vruchtlichamen) aanwezig, die van binnen donkeroranje zijn gekleurd. De gele kleurstof parietinezuur werd vroeger wel gebruikt als verfstof. De gele kleurstof wordt bloedrood wanneer deze in aanraking komt met een sterke base, zoals kaliloog of natronloog. Dit soort kleurreacties worden veel gebruikt om korstmossen op naam te brengen.

Het groot dooiermos komt vooral voor op basische substraten, en is bijvoorbeeld zeer algemeen in gebieden met intensieve veehouderij: de aanwezigheid van ammoniak bevordert de groei. Het groeit op schors van bomen, op steenachtige ondergrond als beton, baksteen en stoeptegels en zelfs op asbest en op het asfalt van rustige wegen. De laatste jaren komt de soort in Nederland (en ander delen van Europa) steeds meer voor, omdat ze kan profiteren van vervuiling met stikstofverbindingen.

voor de foto's: klik hier

 

Ed Grotenhuis.

 

 

 

 

Deel deze pagina