Verscholen in het agrarisch gebied van het Twentse Tubbergen
ligt het Hondenven, een vennetje omgeven door natte heide, moeras, natte en
droge bossen.  Ooit een fiere pingo,  een bevroren 
grondwaterbel die opbolde in het landschap van de laatste ijstijd. Nu zie
je nog het restant ervan: een meertje omgeven door een oeverwal, de waterspiegel
hoger dan de omgeving, een geologisch monument. Doordat het ven als het ware op
een heuvel ligt noemden de boeren het hoogstaand ven, in het Twents
“hoanstaandven”, later verbasterd tot “Hondenven”.  Het ven heeft dus niets uit te staan met
honden. Het voedselarme ven en zijn omgeving vormen een gevarieerd
natuurgebied, rijk aan bijzondere planten en dieren. Een particulier terrein,
onderdeel van het landgoed Schultenwolde BV, dat het terrein bedrijfsmatig
beheert.

 

Eind jaren tachtig heeft onze afdeling “ Twenthe”  (Almelo) het gebied onderzocht op voornamelijk
planten en paddenstoelen.  In 1992
verscheen hierover een verslag en nog later een artikel in Natura (Ron Poot
2005, “De adoptie van het Hondenven”). De bijzondere vondsten van toen hebben
geleid tot uitgebreide beheersmaatregelen in het gebied, grotendeels gefinancierd
vanuit het anti-verzuringsbeleid uit de jaren negentig. Vijftien jaar na het afsluiten
van het eerste onderzoek zijn we in 2004 opnieuw aan de slag gegaan om te
kijken of het beheer iets heeft opgeleverd. In 2010 hebben we opnieuw een rapport
gemaakt en in een tweede artikel in Natura (2011) geven we opnieuw een overzicht van de
resultaten.

voorblad

Het rapport is hieronder op te roepen en te lezen, zonder de soortenlijsten. Het rapport is als pdf te openen en beschikbaar in scherm-kwaliteit. Dit om de omvang van de bestanden beperkt te houden. 

 

 

Deel deze pagina