zondag 27 mei 2018

Twenterand bloeit op 

Het is de slagzin, waarmee de gemeente haar aangepast beleid voor het buitengebied uitdraagt. De gemeente wil meer aandacht voor de kwaliteit van het buitengebied, voor plant en dier, maar vooral ook voor de bewoners. Er is geld vrijgemaakt voor ondermeer een uitbreiding van het ecologisch bermbeheer, voor bloemenranden, voor het aanplanten van bomen waar bijen en vlinders meer aan hebben. Waar mogelijk worden, als er werkzaamheden nodig zijn aan wegen, de bermen daarna schraal ingericht. En waar het kan, ingezaaid met een mengsel met wilde inheemse bloemen. Dit alles ingegeven door initiatieven als Wies met de Patries, en de Bijenbeweging.

Het mooiste voorbeeld is momenteel te zien aan de Paterswal: over kilometers is het nu een feest van klaprozen, korenbloemen en kamille. Geen wonder dat menigeen hier nu een extra rondje fietst, en af en toe stopt voor een foto. De route naar het Veenmuseum was nog nooit zo feestelijk. Maar toch is niet iedereen hier blij mee, al kun je je dat bijna niet voorstellen. Bij een boerderij is over honderden meters deze weelde gewoon plat gemaaid. 

Boeren en bermen, het blijft een moeilijke materie, zeker in onze gemeente. Waar op andere plaatsen voor toeristen Fluitenkruidtochten worden gehouden, worden deze bloemenlinten hier subiet geklepeld. Glad en strak is de standaard. Zelfs al staat er een bordje bij waarin word uitgelegd wat de bedoeling is van deze aangepaste berm.

Daar gaat het dan nog om de spontane begroeiing, al is dat ook al erg genoeg. Maar de kleurenpracht van de Paterswal, die is daar met een duidelijke bedoeling ingezaaid, en dat heeft ook geld gekost. Dit zaaigoed is niet goedkoop. Maar deze ingezaaide bloemen maaien, dat mag je bijna vandalisme noemen. Helemaal als je bedenkt, dat om dit beheer te kunnen uitvoeren, er door de gemeente ergens anders op bespaard moest worden. Zo zijn bijvoorbeeld de grote bloembakken uit het straatbeeld verdwenen, waarmee jarenlang de bebouwde kom werd opgefleurd. Zou je zo’n bloembak hebben vernield, dan kon je er toch wel op rekenen dat alle moeite werd gedaan om de dader op te sporen, en de schade te verhalen. Plus een boete voor de vernieler. Voor het buitengebied gelden blijkbaar andere normen.

Door één van de vrijwilligers van de werkgroep Wies met de Patries, is de boer gevraagd naar het waarom van deze ingreep, want wie kan er nu een hekel hebben aan bloemen voor zijn huis? Het antwoord: "Ik wil die rommel niet in mijn land."

Door de vorige gemeenteraad zijn prachtige initiatieven genomen, daar mogen we als bewoner best heel blij mee zijn. Maar voor de nieuwe raad is er nog heel wat zendingswerk aan de winkel! 

 Kijk ook eens op de site van de gemeente Twenterand Twenterand bloeit op 

Deel deze pagina