Hiervoor hebben zich negen deelnemers aangemeld. Vijf op de camping en de anderen in B&B en trekkershut. Het belooft een prachtig weekend te worden. Niet alleen wat de vogels betreft, maar ook het weer: droog en rond de twintig graden.

Een ieder deed mee aan de avondwandeling door Utopia, waar een eenzame lepelaar wandelde. Wat een prachtig gebied is dit toch geworden! Verderop in de Waddenzee zagen we eidereenden en steenlopertjes. De maan kwam nooit zo mooi op als wij deze avond gezien hebben. Zij legde een – nog door de zon beschenen - rode loper in de zee uit.

Toen het donker werd zocht iedereen zijn onderkomen op.

Voor drie vroege vogels kwam de zon - op deze zaterdagochtend - weer prachtig op, maar werden er om 7.00 uur geen bijzondere vogels gespot.

Om 9.00 uur was iedereen aanwezig voor een wandeling bij de kwelder bij de Cockdorp.

Met twee auto’s reden we hierheen. Bij de zee weer een steenlopertje en eidereenden. En een enorme vlucht goudplevieren vloog maar heen en weer door de lucht. Wat een prachtig gezicht is dit altijd toch.

Goudplevieren

 

Goudplevieren

Bij het meertje was een grote groep lepelaars te zien, een enkele wulp, kanoet, bontbekplevier en vier overvliegende watersnippen.

Een hinkende tureluur was te lui om op twee poten opstap te gaan.

We lunchten, op de ronde stenen stoeltjes om een tafel, weer bij het water.

Toen de auto opgezocht om richting de tuintjes te gaan.

Op weg hierheen werden twee zwarte roodstaarten in een struik gespot.

Een heggenmus liet zich horen en zien. Pa fazant liep er met zijn jong in juveniel pakje.

Ook zagen we een roodborsttapuit en zelfs een paapje!

De tuintjes konden we niet vinden, geen ramp, want het was echt tijd om naar de Slufter te gaan.

Wat is het toch prachtig om vanaf de hoge trap uit te kijken over de Slufter. De kleuren zijn zo divers.

We zochten een rustig pad, want we waren niet de enige toerist hier. Grote sterns zagen we en overvliegende rosse grutto’s. Er zaten veel kanoeten, scholeksters en wel twintig lepelaars. Een puzzel was het om te ontdekken of het nu wel of niet een bonte strandloper was, die daar aan de oever wandelde. Ook zat er een – zich poetsende – slechtvalk op een paaltje, altijd prachtig om te zien! We vielen lui neer tegen een mini-duintje om te genieten van het prachtige weer. Maar toen was het toch echt tijd om terug te gaan, want we werden in Eetcafé de Rog al om 18.00 uur aan tafel verwacht!

Op zondag was er veel meer wind zodat we in de Mokbaai in het meertje alleen maar wulp, lepelaar en nijlgans zagen, van alles maar één.

Aan de overkant, waar de Petten liggen, zagen we in de zee-inham veel bergeenden en enkele pijlstaarten in het water. Er werd gedacht een zeehond te zien, maar toen deze zich uit het water haastte, bleek hij twee lange oren te hebben. Een kleddernatte haas, koos het hazenpad!

Een enorm grote groep steenlopers landden aan de andere kant van de dijk op het land of gingen op een paaltje zitten. Enorme grote wolken vogels met rosse grutto’s, goudplevieren en steenlopers bleven zich maar door de lucht bewegen. Ook werd er later een zwarte ruiter gespot.

De tijd ging weer ontzettend snel. We reden nog naar de verhoogde waddendijk voor de lunch aan weer zo’n stenen bank. En daarna was het tijd om afscheid van elkaar te nemen.

Een ieder ging op weg om te doen wat moest of waar ze zin in had: naar de camping om te pakken, naar het strand om te zwemmen of verder vogels te zien, of naar de trekkershut om nog een stukje te fietsen.

Iedereen met de herinnering aan een heerlijk vogelweekend op Texel.

Tekst en foto’s: Joke Lubach

Deel deze pagina