Op 12 april stond een twintigtal mensen klaar om over het Dijkveld, langs het Deurzerdiep en het Poepenhemeltje een voojaarswandeling te maken, waarbij we hebben gekeken door de ogen van Jac. P. Thijsse. Hij werd 150 jaar geleden geboren en omdat hij, mede door zijn beroemde Verkade-albums, de natuur in ons land zo goed op de kaart heeft gezet werd 2015 uitgeroepen tot Jac. P. Thijsse-jaar. Als echte schoolmeester wist hij als geen ander hoe hij zijn publiek kon boeien.
Zoveel jaren later blijkt dat we veel zaken in de natuur nog steeds zo kunnen bekijken en beschrijven als hij dat deed. We zagen onderweg het Speenkruid in prille bloei staan en precies op een plek zoals Thijsse het beschrijft in zijn Verkade Lente-album: “Het speenkruid hoort eigenlijk thuis in het kreupelhout en daar blinkt het ook ieder voorjaar met zijn mooie groen blaadjes en goudgele sterrebloempjes. Het groeit daar weelderig en overvloedig, met flinke lange stengels, die schuin opstijgen boven den lossen boschgrond.”. En even verder: “Waar nu het speenkruid groeit buiten het bosch, daar wordt het meteen anders. Het is, of het zijn bescherming mist, zich niet meer veilig voelt en zoo maakt het dan zijn stengels en steeltjes veel korter, zijn bladeren kleiner en stugger, dicht op elkaar, vlak tegen den grond”. En inderdaad, we hebben kunnen vaststellen dat het, ruim honderd jaar nadat Thijsse dit schreef, nog precies zo is. Ook konden we de eerste Pinksterbloemen vinden en de Fitis weer horen en een paar Watersnippen zien opvliegen, helemaal volgens het lente-idee dat al zo lang bestaat.
Toch zagen we ook de verschillen: Thijsse had waarschijnlijk nooit kunnen vermoeden dat we nu ook op onze toch een eicocon van de Wesp- of Tijgerspin zouden kunnen zien. Het geleidelijk aan opwarmen van de Aarde maakt dat deze spinnensoort langzaam aan is opgerukt van Zuid naar Noord Europa. Over een poosje zal deze forse spin met z’n wespachtige strepen een heel gewone verschijning zijn geworden.
Zo bracht deze voorjaarswandeling de oude en vertrouwde beelden en verhalen en ook weer nieuwe dingen. En op die manier verveelt de natuur natuurlijk nooit.

Deel deze pagina