Kennemerduinen_hoogovens

Andre Hospers heeft een eerste snelle inventarisatie op papier gezet. Dit is als pdf toegevoegd aan dit verslag.
De foto's zijn van Kai en Ron Poot.   

Kennemerduinen_Langerak     
Bij schitterend weer verzamelden wij bij de ingang Parnassia. Onze begeleider van die dag Ruud Prins stond ons al op te wachten.
Na een korte uitleg en de nodige koffie gingen we op weg.
Sinds enkele jaren wordt er helemaal geen water meer gewonnen in dit duingebied, waardoor de grondwaterstand op veel plaatsen al 1,5 meter tot wel 2,5 meter is gestegen. Het hele gebied maakte dan ook geen droge indruk, mogelijk mede door de vele regen tot nu toe.
Het eerste doel was de Langerak, een oud paraboolduin. In de vlakte is de bouwvoor uit het verleden verwijderd tot op de zandlaag. De vlakte wordt begraasd door runderen. De laagvlakte staat in de winter vol water. Rechts achterin is een ondiepe kuil, waarin vrijwel altijd een restant water blijft staan.
Kennemerduinen_aarvederkruid  Kennemerduinen_waterpunge
Hier troffen we dan ook Aarvederkruid (Myriophyllum spicatum), Waterbies (Eleocharis palustris),
Chara vulgaris, en enkele kleine plantjes Waterpunge (Samolus valerandi) en Parnassia.

Kennemerduinen_veldje De volgende halteplaats was een veldje dat
inmiddels vijf jaar wordt gemaaid.
Hier veel Watermunt (Mentha aquatica),
Wolfspoot (Lycopus europaeus) en Poelruit
(Thalictrum flavum). Verder ook Vijfvingerkruid
(Potentilla reptans) en Zompvergeetmeniet
(Myosotis laxa subsp. cespitosa).
Het lukte Andre een sprinkhaan te vangen.
Het bleek een Zandsprinkhaan te zijn.

 


Dan volgde een veldje dat enkele jaren geleden nog een kampeerterrein was. Hier vonden we vrij veel Echt Duizendguldenkruid (Centaurium erythraea) en ook Geelhartje (Linum catharticum) en Driedistel (Carlina vulgaris).
Door de warme duinen gingen we op weg naar het Vogelmeer.

Kennemerduinen_vogelmeer  Kennemerduinen_blauwe sprinkhaan
Het Vogelmeer is na de drastische herstelmaatregelen behoorlijk vernat. Het verschil tussen zomer- en winterpeil kan wel oplopen tot ruim een meter. Aan de rand is een mooi plasdrasgebied ontstaan, met onder andere veel Parnassia (Parnassia palustris) en ook Sierlijke vetmuur (Sagina nodosa) en Strandduizendguldenkruid (Centaurium littorale). Op het tamelijk droge deel aan de rand stonden enkele Moeraswespenorchissen (Epipactis palustris). Daar liet een Blauwe duinsprinkhaan zich goed bekijken en fotograferen.
Het onderhoud wordt zoveel mogelijk overgelaten aan de runderen die het hele jaar het gebied begrazen.

Kennemerduinen_Grootolmen  Kennemerduinen_slanke_duingentiaan

De door een paraboolduin omsloten vlakte Groot Olmen hebben we moeten laten schieten. Ook deze vlakte is drastisch aangepakt om verstuiving een kans te geven Dit is goed gelukt, mede doordat het grondwaterpeil flink is gestegen.
In het deel dat in 1998 is afgegraven is de bovenlaag al zover verstoven dat het grondwaterpeil is bereikt.
Op weg naar ons lunchmeer, zagen we een Sperwer die flink lastig werd gevallen door enkele Zwarte kraaien. Onderweg vonden we enkele fraaie exemplaren van de Slanke duingentiaan (Gentianella amarella), voorts Kransmunt (Mentha x verticillata) en Addertong (Ophioglossum vulgatum)

Kennemerduinen_lunch  Kennemerduinen_marcel

Voor de luch had Ruud een mooi meertje uitgezocht. Aan de randen groeide Heelblaadjes (Pulicaria dysenterica). In het water, dat toch wat dieper was dan hij dacht, zocht André naar kranswieren. Marcel probeerde ze op naam te brengen. Gevonden zijn Ch. globularis en major. Verder nog Parnassia (Parnassia palustris), Vleugeltjesbloem (Polygala vulgaris), Slanke duingentiaan en Waterpunge. Het vlindernet deed goede diensten om de langsflitsende Grote keizerlibel(len) van dichtbij de bestuderen.

Kennemerduinen_houtglopKennemerduinen_bomtrechter

Vervolgens gingen we naar het laatste onderdeel van de dag, de Houtglop. Volgens overlevering zou deze vlakte ooit een soort slufter zijn geweest en verbonden met de zee. Nog altijd wordt er wrakhout gevonden, vandaar de naam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn hier een aantal bommen afgeworpen. De bomtrechters hiervan leiden nog altijd tot biotopen voor bijzondere planten, zoals de Bonte paardenstaart (Equisetum variegatum). In 1994/95 is het grootste deel van de Houtglop geklepeld met als mogelijk gevolg dat de Moeraswespenorchis (Epipactis palustris) in behoorlijke aantallen te vinden was, waarvan een aantal nog in bloei.
 bonte-paardenstaart2bonte-paardenstaart2
Tegen vier uur waren we weer terug bij het startpunt. Het was een schitterende dag met weer eens een totaal ander terrein, waar de resultaten van de herstelmaatregelen aardig zichbaar zijn geworden. De snelle stijging van de grondwaterstand was beslist verrassend, als je bedenkt dat het bij het Witterveld in Drenthe zo'n 20 jar heeft geduurd om het grondwater 50 cm te laten stijgen. Dat is dan wel een aaneengesloten gebied van 450 ha. en mogelijk wat anders dan duinvlaktes.
Door de stijging van de zoetwaterbel is het zoute water weer behoorlijk teruggedrongen. Dit kan van belang zijn voor het achterland.
Er wordt gedacht over de aanleg van een slufter in dit brede duingebied. Wie weet krijgt de zee ooit weer enige toegang tot dit fraaie duingebied.

Deel deze pagina