kievitsbloemveldje kievitsbloemen

Onze eerste exursie van dit jaar was naar de inmiddels beroemde natuurlijke groeiplaatsen van de Kievitsbloem (Fritillaria).

Onder leiding van Loekie hebben we allereerst de graslanden bij de Agnietenplas verkend.
Van Loekie kregen we eerst wat achtergrondinformatie van het terrein en het fenomeen van de Kievitsbloem.
Een interessant bolgewas met toch wel specifieke eisen wat betreft de standplaats.
Het staat graag in het oorspronkelijke stroomgebied van een rivier (hier de Vecht), met voldoende nutriënten. Hier en daar wat kale stukjes grond zijn goed voor het kiemen van nieuwe generaties.

In de eerste weilanden was goed te zien dat het een slecht jaar was voor de Kievitsbloem. Waar het in andere jaren paars was van de bloeiende exemplaren, was het nu gewoon groen met af en toe enkele bloemen. Het natte, late voorjaar was daar debet aan. Tellingen hebben aangegeven dat er hier ca. 250 000 bloeiende exemplaren kunnen staan. Daarmee behoort het samen met het dal van de Loire tot de grootste vindplaatsen van Europa! Dit schept verplichtingen naar Landschap Overijsel, die zij dan ook goed oppakken.
Om meer over de achtergronden en de groei van de Kievitsbloem te weten is onlangs een demografisch onderzoek gestart. Hiermee hoopt men te achterhalen hoe oud de plant kan worden en hoe de levenscyclus in elkaar zit en waarvan die afhankelijk is. Vragen zijn vooralsnog: hoeveel bemesten, wanneer maaien, in hoeverre bestand tegen overstromingen, enz.
Na het vormen van een goed zoekbeeld, konden we de verschillende groeistadia terugvinden in het veld:

kievitsbloem-zwaardkievitsbloem-kandelaar
de zwaarden, de kandelaars

We hebben ook enkele dubbele bloemen gevonden en een aantal witte kelken.
Er loopt nu een studie naar het voorkomen en de standplaats van die witte bloemen.

kievitsbloem-dubbelkievitsbloem-wit

Jos had ook dit keer weer zijn RAVON-schepnet meegenomen.
Enkele vangpogingen aan de oever van de Agnietenplas leverde volgens ons een jonge(?)
Woelmuis op. Deze liet zich goed bekijken alvorens hij weer terug werd gezet in
zijn woongebied. Een aantal keren scheppen langs de oever van de Vecht leverde bij
nader inzien inderdaad een Amerikaanse rivierkreeft op.

woelmuisrivierkreeft

Vervolgens gingen we naar het startpunt voor een tocht door het buitendijkse gebied.

Tussen de winterdijk en het Zwarte Water liggen een aantal trekgaten.
Die hebben we letterlijk links laten liggen. Ons doel waren de weidegebieden verderop.
Op de weg erheen nog een aardige vondst: Muizenstaart

muizenstaart
In het nabijgelegen kreupelhout zong zowaar een Blauwborst uit volle borst.
Leuk om dat eens te horen, meestal is hij nogal kort van stof.

In het weidegebied hoorden we Tureluur, Grutto, Wulp en het kwik-me-dit van een roepende Kwartel. In een meertje hield een paar Bergeenden zich op, maar die vertrokken bij onze nadering.

Verschillende malen kruisten Reeën ons pad (of wij het hunne).
We stonden meestal aan de goede kant van de wind en konden ze dan ook goed bekijken.

twee ree
In een binnendijkse sloot vonden we enkele Kleine modderkruipers.

kleine modderkruiper
Alles bijeen een mooi begin van ons zeizoen.

Deel deze pagina