Ingewijden wisten het wel, langs de Vecht in de buurt van Weesp groeien zomerklokjes. Zo af en toe worden die geteld. Voor het laatst was dat in 1990.
Daarom was het niet zo vreemd om de telling nog eens te herhalen.
Op 18 april ging een groep van 16 deelnemers in 2 schepen op herhaling.
inschepen
Emma had kaartjes en overzichten met de aantallen van de vorige tellingen paraat.
Het eerste veldje leverde niet meer dan twee exemplaren op.
Gelukkig werd het beter bij het tweede veld, nabij fort Uitermeer.
klokje1
Hier vonden we enkele bloende exemplaren in een grotendeels verruigd en verdrogende veld.
Het beheer leek goed te zijn, er werd gemaaid en het maaisel werd afgevoerd. Toch was de conditie van het veld vrij slecht.
Wel interessant was de vondst van veenreukgras, een soort van de Rode Lijst:
veenreukgras
Om het cafeïneniveau op peil te brengen, hebben we even aangemeerd bij Paviljoen UIt & Meer.
koffie
En dan op naar het volgende veldje naast de brug.
Dit zag er al beter uit. Niet bodembedekkend, maar toch heel veel planten en vooral veel jonge planten.
landje3
klokje 2
Verviolgens ging het stroomopwaarts. Daar vonden we landjes met een zee aan klokjes.
klokjesberm
Omdat je deze goed vanaf de dijk kon tellen zijn we doorgevaren naar de volgende drie gebieden.
Ook hier troffen we behoorlijke aantallen zomerklokjes aan. In enkele gevallen meer dan bij de vorige telling.
klokjesveld
Met ook fraaie pollen bloeiende dotters.
dotters
De lucht was nagenoeg strakblauw, gelijkend op de schilderijen van onze oude meesters.
fraaie_lucht
En ere wien ere toekomt, onze schipper heeft onze boot vakkundig langs de verschillende gebieden gestuurd en aangemeerd waar dat mogelijk was.
schipper
Het uiteindelijke resultaat was dat we ruim 13 000 zomerklokjes hebben geteld. Een aantal waar we vooraf niet op hebben durven rekenen.
We kunnen zeggen dat het goed gaat op de groeiplaatsen die beschermd zijn.


In de bijlagen een inventarisatierapport uit 1990 en het artikel uit Natura.

 

Deel deze pagina