Bij het lezen van het bovenste zal je wel denken waar ligt dat in hemelsnaam. Maar om je snel uit de droom te helpen, het is een dorpje in Zuid Oost Groningen niet ver van de Duitse grens. Het is hier een prachtig wandel en fietsgebied. Als K.N.N.V afd. Vriezenveen hadden wij hier een prachtige wandeling uitgezet van ong. tien kilometer. De deelname viel een beetje tegen wij waren deze dag maar met zeven personen, maar de stemming was er niet minder om. Hier vind je nog wat in vele delen in Nederland is verdwenen. Heidevelden, beekdalen, oude bossen met veel eik en beuk, verscholen vennen, en moerassen waar nog hoogveen groeit, en een meanderende Ruiten Aa. Als een blauwe slang kronkelt dit riviertje zich hier door het groene landschap van Westenwolde, om uiteindelijk uit te komen in de Dollard. Niet voor niets zegt men dat hier een van de mooiste beekdalen ligt van Nederland. Nou en daar is niets mee gelogen want onze excursie hier ging inderdaad door een betoverend landschap wat alles had aan flora en fauna, en wat bijna compleet ging over zandwegen en paadjes en oude karresporen. We hebben dan ook vele planten en paddenstoel soorten gezien en aan de hand van determinatie op naam gebracht. Maar ook de vogels, libellen , juffers, en vlinders waren ruim aanwezig en kwamen voor onze lens van verrekijker en fototoestel. De wandeling begon voor ons bij het riviertje de Ruiten Aa , toen door een gemengd loof en naaldbos, gevolgd door akkerranden, waarna we over gingen naar een prachtig heideveld. Dit werd begraasd met grazers, en er waren enkele zandverstuivingen. Hierna opnieuw door prachtige eiken bospercelen, met een slingerende Ruiten Aa er doorheen. Ook het buurtschapje Ter Borg werd nog aangedaan met enkele prachtige monumentale boerderijen. Als slot wandelden we weer langs het riviertje met fantastische doorkijkjes. Enigszins vermoeid maar zeer voldaan kwamen we na ruim zes uur weer bij het infocentrum van S.B.B. Na een laatste versnapering keerden we tevreden huiswaarts. foto's: De Ruiten Aa bij ter Borg en Tijgertaaiplaat; Herman Stevens           Verslag door: Gerard Spit

Deel deze pagina